Roma Çeşmesi

Roma Çeşmesi, çevresindeki dini ve sivil mimari unsurlarla birlikte değerlendirildiğinde, bulunduğu alanın tarihsel sürekliliğine ışık tutmaktadır. Adıyaman–Çelikhan yolu batısında konumlanan yapı, kesme taş işçiliği ve anıtsal kemer düzenlemesiyle Roma Dönemi su yapılarının mimari ve estetik anlayışını yansıtmaktadır. Çeşmenin iç mekânında yer alan geniş su deposu, işlevselliğin ön planda tutulduğunu göstermektedir. Su kaynağının üzerinde yükselen kemer, hem taşıyıcı hem de görsel bir unsur olarak yapının odak noktasını oluşturmaktadır. Kemer önündeki meydanda yer alan özgün döşeme taşları ve basamaklar, kamusal kullanım alanının varlığına işaret etmektedir. Suyun üç kola ayrılarak farklı yönlere dağıtılması, yapının çevresel mekânlarla kurduğu işlevsel ilişkiyi ortaya koymaktadır. Çeşme, ilk kez 1890 yılında Humann ve Puchstein, daha sonra 1938 yılında Döner ve Naumann tarafından bilimsel literatüre kazandırılmıştır.
Okul Dışı Öğrenme Ortamı Olarak Uygunluğu;
Öğrencilerin Roma Dönemi su mimarisini yerinde gözlemlemesine imkân sağlar. Tarih, coğrafya ve sanat tarihi dersleri için somut ve görsel öğrenme ortamı sunar. Kamusal alan, su kullanımı ve mimari işlev ilişkisini uygulamalı olarak kavramaya yardımcı olur. Kültürel miras bilinci ve tarihi çevreyi koruma farkındalığı kazandırır.